Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Οι απαντήσεις της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική στα 5 ερωτήματα της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου πολιτών


1. Η περιοχή Α. Λιοσίων - Φυλής υποδέχεται, για 50 χρόνια σχεδόν, τα απορρίμματα της Αττικής. Στην παλιά χωματερή και στο ΧΥΤΑ έχουν ταφεί πάνω από 150 εκατομμύρια τόνοι και έχουν χαρακτηριστεί -από την επιτροπή αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου- «μνημείο περιβαλλοντικού χάους, αρρώστιας και ανθρώπινου πόνου για τις 3 επόμενες γενιές». Η χωρητικότητα του ΧΥΤΑ Φυλής εξαντλείται τους πρώτους μήνες του 2020.
Συμφωνείτε με το αίτημα να μη γίνει καμία νέα επέκταση του ΧΥΤΑ και να κλείσει άμεσα η εγκατάσταση της Φυλής;


Υποστηρίζουμε ότι,  ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ της ΦΥΛΗΣ. Όχι μόνο αυτό, αλλά πρέπει να κλείσει άμεσα η Φυλή και να σταματήσει η σημερινή καταστροφική διαχείριση απορριμμάτων με ταυτόχρονη ανάληψη της ευθύνης για πραγματικά ουσιαστικό πρόγραμμα αποκατάστασης της περιοχής. Αυτά τα δύο δεν πρέπει να αποτελέσουν απλά κατάθεση απόψεων. Αντίθετα, από τη δική μας μεριά ως ΑΑΑ, θα στηρίξουμε το κίνημα των συλλογικοτήτων στην περιοχή, συμβάλλοντας και στη σύνδεσή του με όλες τις συλλογικότητες και πολιτικές πρωτοβουλίες – οργανώσεις που είναι διατεθειμένες να παλέψουν, ώστε να αντιπαραθέσουν ένα πραγματικό αντίπαλο δέος στα σχέδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, που τα υπηρετούν πιστά οι δυνάμεις τους στην Περιφέρεια με τους ΔΟΥΡΟΥ, ΠΑΤΟΥΛΗ, ΣΓΟΥΡΟ, αλλά και στα σχέδια τοπικών δημοτικών αρχόντων.
Αυτό βέβαια πρέπει να συνδυαστεί με τη διεκδίκηση μιας άλλης ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων στο πλαίσιο διαλογή στην πηγή – ανακύκλωση – επαναχρησιμοποίηση με δημόσια διαχείριση και ευθύνη των δήμων και της ριζικής αλλαγής στη νομοθεσία για τις συσκευασίες. Το πλαίσιο αυτό  μπορεί να  ανατρέψει την σημερινή κατάσταση όπου τα σκουπίδια θάβονται ως σύμμεικτα ή καίγονται με ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, όπως πολύ συγκεκριμένα αναδείχθηκε και στο συνέδριό σας. Τέλος, διαφωνούμε εντελώς με τη λογική της δημιουργίας μιας νέας Φυλής στο Γραμματικό για τη δήθεν “αποσυμφόρηση της Φυλής” και γιατί “δεν έχουμε άλλη λύση” και ταυτόχρονα καταγγέλλουμε ως μια μεθόδευση της περιφερειακής αρχής το να εμφανιστεί ο ΧΥΤΑ του Γραμματικού ως ΧΥΤΥ για να δικαιολογήσει την έναρξη λειτουργίας του.

2. Σήμερα, το 98% του συνόλου των αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ) της Αττικής οδηγούνται στη Δυτική Αττική. Από αυτά, το 95,5% οδηγείται στην εγκατάσταση της Φυλής και το 88% καταλήγει στο χώρο ταφής (ΧΥΤΑ).
Συμφωνείτε ότι πρέπει να υπάρξει αναλογικός επιμερισμός των βαρών της διαχείρισης των απορριμμάτων -με χωροταξικά και πληθυσμιακά κριτήρια; Αν ναι, συμφωνείτε με τη δημιουργία αποκεντρωμένων υποδομών διαχείρισης των υπολειμματικών σύμμεικτων απορριμμάτων και νέων χώρων υγειονομικής ταφής του υπολείμματος (ΧΥΤΥ) της επεξεργασίας;

Η συζήτηση για οποιοδήποτε επιμερισμό των βαρών της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν μπορεί να γίνει σε αποσύνδεση με τον τρόπο διαχείρισης. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην επικέντρωση της συζήτησης σε μια χωροταξική αποκέντρωση της διαχείρισης σύμμεικτων απορριμμάτων. Δηλαδή, είμαστε κάθετα αντίθετοι στη συνέχιση της ίδιας διαχείρισης,  που θα καταστρέφει περισσότερες περιοχές – δημιουργώντας περισσότερες “μικρές Φυλές” - και θα τη λυμαίνονται και θα κερδοσκοπούν περισσότεροι ή και οι ίδιοι οικονομικά ισχυροί παράγοντες αδιαφορώντας και ωθώντας στην ανθρώπινη και την περιβαλλοντική καταστροφή.

Όσον αφορά τους ΧΥΤΥ, επιστημονικά πρόκειται για μια διαφορετική κατασκευή και λειτουργία από τους ΧΥΤΑ. Προφανώς και πρέπει να υπάρξουν ΧΥΤΥ, όταν όμως θα έχουμε και το υλικό που επεξεργάζεται ο ΧΥΤΥ, που είναι το υπόλειμμα. Με βάση και τα στοιχεία του συνεδρίου σας, αλλά και τα στοιχεία που έχουμε και εμείς στη διάθεσή μας, στην Αττική δεν έχουμε υπόλειμμα. Και για να το αποκτήσουμε θεωρούμε ότι χρειάζεται το πλαίσιο δράσης, που σας αναπτύσσουμε στις απαντήσεις μας με την πρότασή μας για τη διαχείριση των απορριμμάτων.

Επομένως, επιβάλλεται να διαμορφωθεί ένα εναλλακτικό ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων, αποκλειστικά με δημόσιο χαρακτήρα, δημόσια χρηματοδότηση και υποδομές όπου το βασικό κριτήριο θα είναι η προστασία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος και όχι το ιδιωτικό κέρδος. Αυτά είναι οι προϋποθέσεις για την ανατροπή του παρόντος μοντέλου διαχείρισης, που υλοποιείται μέσω των πολιτικών των εκάστοτε κυβερνήσεων, της Περιφέρειας Αττικής και των Δήμων, και η αντικατάστασή του με ολοκληρωμένο σύστημα διαλογής – ανακύκλωσης - επαναχρησιμοποίησης που θα έχει οικονομικό και περιβαλλοντικό όφελος. Σημαντική παράμετρος εδώ είναι και η αποδόμηση του μοντέλου κατανάλωσης ώστε να επιτευχθεί η δραστική μείωση των σκουπιδιών που παράγονται.

Ούτε θάψιμο, ούτε κάψιμο! Εξοικονόμηση φυσικών και ενεργειακών πόρων, με  μείωση των απορριμμάτων, αλλαγή της σύνθεσής τους - με πρώτο μέτρο την απαγόρευση του πλαστικού στις συσκευασίες - διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση και επαναχρησιμοποίηση. Θεωρούμε ότι αυτό είναι τεχνολογικά εφικτό  σε συντριπτικό ποσοστό, με την προϋπόθεση γενναίων πολιτικών αποφάσεων κόντρα στην καπιταλιστική και εμπορευματική λογική.
Η  δημιουργία αποκεντρωμένων υποδομών διαχείρισης απορριμμάτων είναι αναγκαία, ενταγμένη σε ένα συνολικό σχέδιο με απολύτως σαφείς και διακριτούς ρόλους - χαρακτήρα δραστηριοτήτων. Στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης πρότασής μας για ένα τέτοιο σχέδιο διαχείρισης περιλαμβάνεται :
- Νέος σχεδιασμός σε επίπεδο Περιφέρειας Αττικής που να συνδυάζει την τοπική διαχείριση με την  παράλληλη εξασφάλιση υποδομών σε δημοτικό, διαδημοτικό και Περιφερειακό επίπεδο. Η τοπική διαχείριση χωρίς υποδομές και πόρους μέσω του ΠΕΣΔΑ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε κενό γράμμα, αλλά και δικαιολογία επιβολής προστίμων σε Δήμους και δημότες - επιβολή της λεγόμενης «Περιβαλλοντικής Εισφοράς». Παράλληλα, είναι φανερό πως χωρίς μια δημοκρατικά αποκεντρωμένη λειτουργία, οι εκάστοτε κυβερνήσεις παρουσιάζουν υποκριτικά ως αναγκαίες και μάλιστα …επείγουσες, μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων τύπου Φυλής. Αυτές, δεν έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα, αυξάνουν την κερδοσκοπία των εργολάβων - με την κατασκευή και λειτουργίας τους - επιβαρύνουν δραματικά τη ζωή των κατοίκων των γειτονικών περιοχών, είναι πανάκριβες και το κόστος το επιβαρύνονται οι πολίτες, μολύνουν το περιβάλλον με τις τεράστιες ποσότητες που τελικά θάβονται, αφού όπως και τα δικά σας στοιχεία δείχνουν η ανακύκλωση στο ΕΜΑΚ1 είναι περίπου 2% ενώ και η μεταφορά των ΑΣΑ σε αυτές τις μονάδες αποτελεί παράγοντα σημαντικής περιβαλλοντικής ρύπανσης.
- Απαραίτητες προϋποθέσεις για τα παραπάνω, είναι η κεντρική πολιτική βούληση, που θα αλλάξει τη νομοθεσία των συσκευασιών, θα οργανώσει αποκλειστικά δημόσιο φορέα για την ανακύκλωση (καταργήσει της ΕΕΑΑ ΑΕ με εθνικοποίηση της, κοινοινωνικοποίηση όλων των περιουσιακών της στοιχείων υπέρ της δημόσιας επιχείρησης ανακύκλωσης), θα αναδιοργανώσει πλήρως τον ΕΟΑΝ ώστε να γίνει βήμα τεχνογνωσίας για τους δήμους και τις περιφέρειες, ώστε να βοηθηθεί ουσιαστικά ο στόχος της δημόσιας διαχείρισης.

3. Το ισχύον Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) ορίζει ότι: «Μέθοδοι θερμικής ανάκτησης ενέργειας δευτερογενών στερεών καυσίμων, όπως η καύση, η αεριοποίηση, η πυρόλυση, η αεριοποίηση Plasma κ.ά. θεωρούνται διεργασίες υψηλής περιβαλλοντικής όχλησης και βάσει της αρχής της προφύλαξης δεν ενδείκνυνται από τον παρόντα σχεδιασμό. Ως εκ τούτου, τεχνικές που παράγουν RDF/SRF δεν ενδείκνυνται για την επεξεργασία των απορριμμάτων καθότι απομακρύνουν υλικά που πρέπει να οδεύουν προς ανακύκλωση».
Πώς αντιμετωπίζετε την προσπάθεια επαναφοράς στο προσκήνιο και υιοθέτησης πρακτικών καύσης των απορριμμάτων; Ποιες νομίζετε ότι θα είναι επιπτώσεις στο περιβάλλον και στο τελικό κόστος των υπηρεσιών διαχείρισης των απορριμμάτων;

Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τις λύσεις καύσης των ΑΣΑ, ακόμη και ως προσωρινό μέτρο σε τσιμεντοβιομηχανίες ή άλλες εγκαταστάσεις. Πρόκειται για «λύση» με βλαπτική μακροχρόνια επίδραση στην υγεία των κατοίκων, υποβάθμιση του περιβάλλοντος και  πολλούς κινδύνους ατυχημάτων. Ο μόνος λόγος για τον οποίο προωθείται είναι αποκλειστικά η μείωση του ενεργειακού κόστους κάποιων βιομηχανιών. Για το σκοπό αυτό, γίνεται αξιοποίηση της γνωστής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κατατάσσει  RDF και SRF (που προκύπτουν από τη λειτουργία μονάδων τύπου ΕΜΑΚ Φυλής) και την ενέργεια από την καύση τους στις ΑΠΕ. Δηλαδή,  σκοπός  είναι το κέρδος κάποιων επιχειρηματιών, ενώ  ολόκληρες τοπικές κοινωνίες εκτίθενται ακόμη περισσότερο σε σοβαρούς κινδύνους!

Η σχετική αναφορά από το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) περί αποφυγής της καύσης, είναι υποκριτική και δεν συνάδει με την πραγματική πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση και οι περιφερειακές αρχές όλων των πολιτικών αποχρώσεων σε όλη τη χώρα. Ακυρώνουν οποιαδήποτε πραγματική παρέμβαση για μια άλλη διαχείριση με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και δρομολογούν την ΚΑΥΣΗ, καθώς είναι συνεχώς αυξανόμενος ο όγκος των απορριμμάτων, που οδηγείται για καύση στις τσιμεντοβιομηχανίες.

Το κίνημα οφείλει να ιεραρχήσει τον αγώνα του ενάντια στην καύση των απορριμμάτων και θεωρούμε ελπιδοφόρο τον αγώνα που είναι σε εξέλιξη στο Βόλο ενάντια στην καύση των απορριμμάτων στην ΑΓΕΤ, που συσπείρωσε πολύ μεγάλο κομμάτι του λαού της περιοχής. Ενεργή ήταν η συμμετοχή της Αντικαπιταλιστικής Περιφερειακής κίνησης στη Θεσσαλία. Γενικότερα, ως Αντικαπιταλιστικό ρεύμα δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την στήριξη στην πράξη αυτού του αγώνα.

4. Κατά γενική ομολογία, τα τοπικά (δημοτικά) σχέδια διαχείρισης απορριμμάτων (ΤΟΣΔΑ) παραμένουν ανεφάρμοστα. Ιδιαίτερα σε ό, τι αφορά τοπικές δημοτικές υποδομές προδιαλογής υλικών (ανακυκλώσιμων, οργανικών), οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση για την επίτευξη των υψηλών στόχων (53%, για την Αττική) προδιαλογής, μέχρι το 2020.
Σε ποιους παράγοντες αποδίδετε τη μη εφαρμογή των τοπικών σχεδίων και τι θεωρείτε απαραίτητο για να υπάρξει μια ριζική αντιστροφή του φαινομένου;

Οι εξαγγελίες για τοπικά σχέδια στους δήμους, χωρίς την αναγκαία χρηματοδότηση και χωρίς την ανάληψη της ευθύνης από την Περιφέρεια και την κυβέρνηση σε ό, τι αφορά τη διαμόρφωση υποδομών υποδοχής και επεξεργασίας των υλικών, αποτελούν σχέδια επί χάρτου. Πρόκειται για μεταφορά της ευθύνης στους Δήμους χωρίς κανένα σχεδιασμό και ενώ δεν παρέχονται στην ουσία τα εργαλεία  για την ανάπτυξη οποιαδήποτε δράσης.

Η δημιουργία ξεχωριστών ρευμάτων για τις συσκευασίες του ως τώρα «μπλε κάδου» καθώς και χωριστού ρεύματος οργανικών/βιοαποβλήτων («καφέ κάδος»), απαιτούν πρόσθετες δαπάνες συλλογής από τους δήμους, περισσότερο, μόνιμο και εκπαιδευμένο προσωπικό, που είναι ζητήματα που δεν αντιμετωπίζονται ως τώρα.
Απαιτείται  η λειτουργία περισσότερων και νέου τύπου ΚΔΑΥ (με δυνατότητα υποδοχής περισσότερων του ενός ρεύματος συσκευασιών, που να κάνει εφικτό τον διαχωρισμό υπολειμματικών προϊόντων από τα υλικά, ώστε αυτά να μπορούν να προωθηθούν περαιτέρω για ανακύκλωση. Τα ΚΔΑΥ αυτά πρέπει να δημιουργηθούν σε αποκεντρωμένη και διαδημοτική βάση, με κατάλληλη χωροθέτηση και τους αναγκαίους περιβαλλοντικούς όρους.
Απαιτείται επίσης, κατά τον ίδιο τρόπο, η άμεση προώθηση κατασκευής δικτύου Μονάδων Επεξεργασίας των Βιοαποβλήτων (οργανικών), με στόχο την παραγωγή compost κατάλληλου ως εδαφοβελτιωτικού υλικού (οργανικό λίπασμα) και όχι απλά ως υλικού για μπαζώματα στη Φυλή.

Όπως έχει δείξει και η ως τώρα πείρα, χωρίς τις παραπάνω προϋποθέσεις, ακόμη και εκεί όπου οργανώθηκαν χωριστές συλλογές υλικών συσκευασίας σε Δήμους της Αττικής, τα υλικά οδηγήθηκαν στα ίδια γνωστά ΚΔΑΥ που είναι φτιαγμένα να υποδέχονται ένα ενιαίο ρεύμα συσκευασιών, με αποτέλεσμα –και πάλι- το 50% των συλλεγόμενων υλικών να  καταλήγουν στη Φυλή.
Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για την εγκατάσταση του ΕΜΑΚ Φυλής. Ενώ υποτίθεται πως υποδέχεται πράσινο ρεύμα (επί Δούρου δρομολογήθηκε και η υποδοχή και μπλε ρεύματος από Δήμους Αττικής!), πάνω από το 95% των υλικών που εξάγονται από  την εγκατάσταση καταλήγουν στη Φυλή, είτε ως υπόλειμμα, είτε ως Compost κακής ποιότητας για επιχώσεις!
Καθοριστική αιτία επομένως για την αποτυχία της δήθεν «τοπικής διαχείρισης» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η βασική αρχή της, ότι το ιδιωτικό κεφάλαιο πρέπει να καθορίζει τη διαχείριση με σκοπό το κέρδος, η δε Περιφερειακή και Κεντρική διοίκηση να αποφεύγει την αναγκαία χρηματοδότηση. Μάλιστα η Περιφέρεια έχει χρηματοδοτήσει με εκατοντάδες εκατομμύρια άλλα έργα – πολλά από αυτά αμφίβολης αξίας για το κοινωνικό σύνολο – ενώ δεν διέθεσε την παραμικρή χρηματοδότηση για τη διαχείριση των απορριμμάτων.
Αν δεν υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σύστημα όπου ο κεντρικός σχεδιασμός και οι δημόσιες υποδομές θα συνδυάζονται με την τοπική δραστηριότητα των Δήμων σε ένα ενιαίο σχέδιο, δεν πρόκειται οι τοπικές δράσεις να έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στην κατεύθυνση της αλλαγής της συνολικής εικόνας στη διαχείριση των απορριμμάτων. Θα παραμένουν απλά χρήσιμες ως ενδεικτικές - εναλλακτικές δράσεις κάποιων Δημάρχων.

5. Θεσμικοί παράγοντες (κυβερνητικά και αυτοδιοικητικά στελέχη) και επιχειρηματικά συμφέροντα προωθούν τη λογική της εκχώρησης -συνολικής ή μερικής- των υπηρεσιών διαχείρισης των απορριμμάτων στον ιδιωτικό τομέα.
Ποια είναι η δική σας θέση; Συμφωνείτε ότι πρέπει να διασφαλιστεί η δημόσια – κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων; Αν ναι, με ποιο τρόπο;

Κατά τη γνώμη μας, ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας της διαχείρισης των ΑΣΑ, με κριτήριο το δημόσιο κοινωνικό και περιβαλλοντικό όφελος, είναι ο μόνος  αποτελεσματικός δρόμος, καθώς οι ιδιώτες επιχειρηματίες εκ των πραγμάτων περιορίζουν τη δράση τους σε τομείς και υλικά που αποδίδουν κέρδος και ευελιξία στην επιχειρηματική τους δράση. (παραγωγή/μεταποίηση, εμπόριο υλικών κ.λ.π).
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ενδιαφέρον των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και μικρότερων επιχειρήσεων του κλάδου, εστιάζεται στην ανάκτηση (ανακύκλωση) υλικών συσκευασιών και μάλιστα όσων έχουν εμπορική αξία (πχ χαρτί), ενώ άλλων όχι (πχ γυαλί, τετραπάκ κλπ) και για εκείνα τα χρονικά διαστήματα που οι τιμές είναι υψηλές, ενώ σε περιόδους χαμηλών τιμών αφήνουν τα υλικά να περνούν στο υπόλειμμα για να καταλήγουν και πάλι στη Φυλή.
Ακόμη και την επεξεργασία ΑΣΑ για παραγωγή Compost σε καλής ποιότητας λίπασμα την αποφεύγουν, καθώς την αντιμετωπίζουν επίσης με όρους απόδοσης επένδυσης αλλά και ευλυγισίας παραγωγής, προτιμώντας όχι μονάδες προσανατολισμένες στα οικιακά απόβλητα, αλλά άλλες με συνδυασμό άλλων υλικών τα οποία εισάγουν.    

Ανεπιφύλακτα ΝΑΙ λοιπόν  σε μια αποκλειστικά δημόσια διαχείριση.

Παραθέτουμε την πρόταση μας:

·         Νέος σχεδιασμός σε επίπεδο Περιφέρειας Αττικής που να συνδυάζει την τοπική διαχείριση με την  παράλληλη εξασφάλιση υποδομών σε δημοτικό, διαδημοτικό και Περιφερειακό επίπεδο.  Η τοπική διαχείριση χωρίς υποδομές και πόρους (μέσω του ΠΕΣΔΑ της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) αποδείχτηκε κενό γράμμα, αλλά και  η έλλειψή της, δικαιολογία επιβολής προστίμων σε Δήμους και δημότες (Περιβαλλοντική Εισφορά). Παράλληλα, είναι φανερό, πως χωρίς μια δημοκρατικά αποκεντρωμένη λειτουργία, οι εκάστοτε κυβερνήσεις παρουσιάζουν υποκριτικά ως αναγκαίες τις Μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτου υλικού τύπου Φυλής. Αυτές, δεν έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εκτός της κερδοσκοπίας των εργολάβων κατασκευής και λειτουργίας τους, επιβαρύνουν δραματικά τη ζωή στους κατοίκους των γειτονικών περιοχών, είναι πανάκριβες και το κόστος το επιβαρύνονται οι πολίτες,  μολύνουν το περιβάλλον με τις τεράστιες ποσότητες που τελικά θάβονται, ενώ και η μεταφορά των ΑΣΑ σε αυτές αποτελεί παράγοντα σημαντικής περιβαλλοντικής ρύπανσης. Με βάση τα παραπάνω είμαστε υπέρ του κλεισίματος των εγκαταστάσεων της Φυλής και την ακύρωση της κατασκευής ανάλογων στο Γραμματικό ή αλλού.
·         Στο πλαίσιο αυτό προτείνουμε την ανάπτυξη διαλογής στην πηγή, με άμεση δημιουργία χωριστού ρεύματος οργανικού κλάσματος (βιοαποβλήτων) που αποτελεί περίπου 45% του συνόλου των ΑΣΑ, και τουλάχιστον τριών ή/και τεσσάρων διακριτών ρευμάτων για τα υλικά συσκευασίας (Χαρτί, γυαλί, μέταλλα, πλαστικό).
·         Η δημιουργία αυτών των ρευμάτων απαιτεί οργάνωση διαφορετικών  συστημάτων συλλογής των Δήμων. Η συλλογή πρέπει να μείνει στην ευθύνη των Δήμων,  να αναβαθμιστεί με προσλήψεις και εκπαίδευση μόνιμου προσωπικού, με εξασφάλιση αξιοπρεπών αποδοχών και ασφαλών συνθηκών εργασίας.
·         Η διαλογή και επεξεργασία των υλικών των ρευμάτων, προϋποθέτει την άμεση δρομολόγηση κατασκευής  δικτύου αρκετών μικρής κλίμακας  ΚΔΑΥ (για υλικά συσκευασίας και έντυπο χαρτί), Μονάδων Επεξεργασίας βιοαποβλήτων (κομποστοποίηση), και άλλων Κέντρων Ανακύκλωσης (για πολλές κατηγορίες υλικών που τώρα διαχειρίζονται άλλα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης). Οι εγκαταστάσεις αυτές πρέπει να γίνουν ανά ομάδες Δήμων, με κατάλληλη χωροθέτηση, ώστε να εξυπηρετούνται όλοι οι Δήμοι, περιαστικοί και μη.
·         Σε επίπεδο χώρας και με σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην Περιφέρεια Αττικής, μέσω δημόσιας επένδυσης πρέπει να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της καθαυτό ανακύκλωσης των υλικών (αναγέννηση για νέες παραγωγές), ειδικά για πλαστικό (όσο υπάρχει), γυαλί  και χαρτί. Τώρα τα υλικά εξάγονται σε άλλες χώρες με κόστος και με τεράστια οικολογικό αποτύπωμα.
·         Η χωροθέτηση των εγκαταστάσεων πρέπει να γίνει με θέσπιση αυστηρών περιβαλλοντικών όρων και η κατασκευή τους να αξιοποιεί τις πλέον σύγχρονες τεχνολογίες έτσι ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε περιβαλλοντική επιβάρυνση, αλλά και να βελτιώνονται οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζόμενων.
·         Οι πόροι για τη συνολική διαχείριση των ΑΣΑ, ανάλογα με διακριτές λειτουργίες Δημόσιου φορέα ανακύκλωσης, Περιφερειών και Δήμων, πρέπει να καλύπτονται από αυτοτελείς δημόσιους πόρους (με ανατροπή ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και αιματηρών πλεονασμάτων!) και από την απόδοση των τελών ανακύκλωσης, που τώρα πληρώνουν παραγωγοί και έμποροι στα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης.
·         Διεκδικούμε μείωση των δημοτικών τελών για την ανακύκλωση και απαλλαγή από αυτές για τα νοικοκυριά φτωχών εργαζομένων, ανέργων και υποβαθμισμένων σήμερα περιοχών, ειδικά στη Δυτική Αττική.
·         Αυστηρός διαχωρισμός διαχείρισης οικιακών ΑΣΑ και βιομηχανικών και εμπορικών αποβλήτων. Επιχειρήσεις και μικρές βιοτεχνίες εντός και εκτός του ιστού των πόλεων, πρέπει να έχουν την υποχρέωση του κόστους και της διαχείρισης των αποβλήτων τους.
·         Θεωρούμε ότι ένας συνολικός σχεδιασμός και εφαρμογή στην παραπάνω κατεύθυνση, μπορεί να εξασφαλίσει την διαχείριση στην κατεύθυνση ανακύκλωσης, ανάκτησης, κομποστοποίησης, επαναχρησιμοποίησης, έως και στο 85-90% των ΑΣΑ προοδευτικά και σε ορίζοντα 3 χρόνων. Ωστόσο, είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί πως και μόνο η δημιουργία χωριστού ρεύματος βιοαποβλήτων (οργανικών) καθολικά, μαζί και με τη δημιουργία των μονάδων επεξεργασίας, μπορεί να επιλύσει εντός ενός χρόνου το  πρόβλημα με πάνω από το 50% των ποσοτήτων, καθώς από τη μια τα απόβλητα αποτελούν μεγάλο ποσοστό και από την άλλη η απομάκρυνσή τους από τα άλλα υλικά θα διευκολύνει τη διαχείριση των υπολοίπων.
·         Ειδικές κατηγορίες επικίνδυνων αποβλήτων, πρέπει να αντιμετωπίζονται ανάλογα με την περίπτωση με σχεδιασμό σε εθνικό επίπεδο και σε ειδικές εγκαταστάσεις με αυστηρές προδιαγραφές
·         Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τις λύσεις καύσης των ΑΣΑ, ακόμη και ως προσωρινό μέτρο σε τσιμεντοβιομηχανίες ή άλλες εγκαταστάσεις. Πρόκειται για «λύση» με βλαπτική μακροχρόνια επίδραση στην υγεία των κατοίκων, υποβάθμιση του περιβάλλοντος και  κινδύνους ατυχημάτων. Ο μόνος λόγος για τον οποίο προωθείται είναι αποκλειστικά η μείωση του ενεργειακού κόστους κάποιων βιομηχανιών. Δηλαδή, με σκοπό το κέρδος κάποιων, ολόκληρες τοπικές κοινωνίες εκτίθενται σε σοβαρούς κινδύνους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου